Alles valt of staat door mensen
Aandacht voor de innovatie van de arbeidsmarkt is van groot belang.
Vooral voor het MKB. Het zijn immers mensen die producten en diensten voortbrengen. Zij bedenken, ontwikkelen, ontwerpen en produceren, verkopen enz. enz. Het zijn de mensen die het verschil maken.
Nu de factor arbeid is verdrongen door de factor kennis wordt de rol van de mens als kennisdrager alleen maar groter. Zijn kennis, dynamiek, tolerantie, durf en motivatie bepalen het onderscheidende vermogen van een bedrijf.
Als aftrap wil ik in de komende MKBBlogs een zienswijze met u delen over hoe de arbeidsmarkt zich dient aan te passen aan de veranderende vraag en het veranderde toekomstbeeld van Brainport-regio Eindhoven. Een kijk op waar komen we vandaan, waar staan we en waar gaan we heen. Daarvoor worden ook Brainport en het rapport Brainport 2020 belicht. Bezien vanuit wat het voor het MKB oplevert en kost.
Geen markt voor arbeid
De arbeidsmarkt is geen echte markt door gebrek aan flexibiliteit en marktwerking. Loonkosten bijvoorbeeld stijgen wel bij krapte maar dalen niet bij overschot. Werknemers hebben een stevigere rechts- en machtspositie dan werkgevers. Dat komt vooral door de wettelijke regelingen, vakbonden en cao’s.Van een evenwichtig systeem is dan ook geen sprake. Voor werkgevers, zeker voor MKB-ondernemers, zijn werknemers de duurste en meest risicovolle investering. Tegelijkertijd ook de belangrijkste investering. Werkgevers en werknemers hebben elkaar nodig. Samen vormen ze de levensader van een maatschappij. Een goed functionerende bijdetijdse arbeidsmarkt waarin de wederzijdse gemeenschappelijke belangen van werknemers en werkgevers op een evenwichtige wijze worden behartigd, is dan ook van levensbelang.
De beste vriend als gevaarlijke vijand
Een starre arbeidsmarkt vormt een serieuze bedreiging voor ons concurrentievermogen. Daling van concurrentievermogen betekent verlies van economische slagkracht en dus vermindering van welvaart en het daaruit bekostigde welzijn. In dit scenario muteert het beschermingssysteem van de werknemer zich tot de grootste bedreiging voor diezelfde werknemer.
De starre arbeidsmarktmechanismen die we nu kennen, ontspringt uit het industriële tijdperk waar de arbeider door werkgevers vaak werden behandeld als een goedkoop vervangbaar productiemiddel. In die tijd was een individuele arbeider weerloos. De bescherming van het individu vormde de redding voor de arbeiders. Ook de werkgevers profiteerden van die bescherming. De landelijke economie werd sterker en bedrijven ontwikkelden zich beter omdat werknemers de gelegenheid kregen zich te ontwikkelen.
De tijden zijn veranderd, de werkgevers zijn veranderd en de werknemers zijn veranderd. Nu het systeem nog.